We zijn 27 jaar getrouwd. Om dat te vieren slapen we een nachtje in een oude toren van de stadsmuur van Zwolle. En gaan we in Zwolle genieten van een fijn etentje. Wij hebben lief.
Elkaar gelukkig en natuurlijk onze dochters en familie, vrienden, buren en meer.
Iets om super dankbaar voor te zijn, zoveel mensen om van te houden. En elkaar.

In Zwolle, we zijn de binnenstad, valt iets op in het straatbeeld. Heel veel posters op de ramen en spandoeken op gebouwen met de tekst: HEB LIEF. Ik zie zelfs een fietskoerier met achterop zijn enorme rugtas de tekst: HEB LIEF. En er staat nog een kleine tekst onder. Het is de naam van een beeldend kunstenaar: Ronald A. Westerhuis. Ik maak een aantal foto’s en ga thuis op onderzoek uit.

Ronald A. Westerhuis schrijft op zijn website: ‘In een tijd dat we elkaar niet fysiek kunnen ontmoeten, zijn aandacht, liefde en respect essentieel. Wat begon met een simpel spandoek met de tekst ‘HEB LIEF’ op mijn atelier, groeide uit tot een veel gedeelde uiting.’ Hij legt het nog verder uit in een promofilmpje op YouTube. 

Ik snap wat hij zegt. Ik werk veel thuis nu en dat is soms best alleen. Daar wordt ik dan weer somber van, ook niet fijn. En liefhebben, iemand of iets of een bezigheid liefhebben geeft zin en doel en richting. Daar varen de meeste mensen wel bij.

En de tekst raakt nog een snaar. HEB LIEF kennen we ook van een aanmoediging die Jezus deed. Hij zei op de vraag ‘wat is nu eigenlijk het allerbelangrijkste‘: ‘Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod. Het tweede is daaraan gelijk: heb uw naaste lief als uzelf.’
Laten we dat doen. Heb lef. Heb lief.

(Beeld: Ronald A. Westerhuis)