Net voor deze zomer organiseerde MissieNederland een traject om te ontdekken hoe je als kerk in kleine groepen kunt functioneren. Omdat de afgelopen maanden onze kerkdiensten zo anders verliepen dan we verwachtten, besloten we als Rafael Almere om mee te doen. We kregen nieuwe ideeën, sparden met anderen hoe zij diensten vormgaven en raakten geïnspireerd; kortom, het waren mooie meetings. In de komende weken delen we met jullie wat ons het meest heeft aangesproken.
De eerste avond van zo’n nieuwe setting voelt altijd wat ongemakkelijk, vind ik. Ik scan nieuwsgierig langs alle namen en gezichten die op mijn laptop in de Zoommeeting verschijnen. Een aantal mensen ken ik, er zijn zelfs een paar andere Rafael gemeentes aanwezig en ook andere groepen uit Almere.
Er wordt die avond veel verteld en gedeeld. Mooie verhalen, maar ook schrijnende. Al snel leert een voorstelrondje mij dat de meeste gemeentes het écht lastig hebben. Bijvoorbeeld een kerk die hun leden heeft medegedeeld geen diensten meer te verzorgen tot in het najaar en die niet eens een alternatief biedt. Groepen die uit elkaar vallen omdat er geen onderlinge samenhang meer is. Mensen die uit het zicht raken en onbereikbaar blijken. Iemand maakt zich vooral zorgen dat de kosten van het kerkgebouw niet meer gedekt kunnen worden en dat vijf predikanten op langere termijn misschien wat veel is. Bij een ander moet de leiding bij gebrek aan technische vaardigheden de hele gemeente iedere week opbellen. (Ik stel gelijk voor om iedereen in een appgroep te stoppen, zoals wij hebben gedaan en wat uitstekend werkt. Maar de gemeente blijkt vooral uit ouderen te bestaan zonder mobiele telefoon… Och ja, dan moet je roeien met de riemen die je hebt en is gewoon een belletje een mooie oplossing.)
En dan dringt plotseling weer tot mij door hoe gezegend wij zijn. Met onze technische mensen en met onze appgroep waarin iedereen kan delen (en dat ook doet op een toffe manier). Zonder eigen gebouw, maar met allerlei faciliteiten waar we gebruik van kunnen maken. Met een aanbiddingsteam dat zich snel weet aan te passen aan de omstandigheden. En wat een creativiteit en betrokkenheid hebben we met elkaar getoond!
Ik ben zo trots op ons cluppie en dat steek ik niet onder stoelen of banken. Ik ben dankbaar voor wat is en verlangend naar wat we van elkaar kunnen leren.
